ἣν δῆτʼ Ἀχαιῶν ἄκτορές τε καὶ πρόμοι,τῶν αἰχμαλώτων χρημάτων λάχος μέγα,ἔνειμαν αὐτόπρεμνον εἰς τὸ πᾶν ἐμοί,ἐξαίρετον δώρημα Θησέως τόκοις·ἔνθεν διώκουσʼ ἦλθον ἄτρυτον πόδα,πτερῶν ἄτερ ῥοιβδοῦσα κόλπον αἰγίδος.πώλοις ἀκμαίοις τόνδʼ ἐπιζεύξασʼ ὄχονκαινὴν δʼ ὁρῶσα τήνδʼ ὁμιλίαν χθονὸςταρβῶ μὲν οὐδέν, θαῦμα δʼ ὄμμασιν πάρα.τίνες ποτʼ ἐστέ; πᾶσι δʼ ἐς κοινὸν λέγω·βρέτας τε τοὐμὸν τῷδʼ ἐφημένῳ ξένῳ,ὑμᾶς θʼ ὁμοίας οὐδενὶ σπαρτῶν γένει,οὔτʼ ἐν θεαῖσι πρὸς θεῶν ὁρωμέναςοὔτʼ οὖν βροτείοις ἐμφερεῖς μορφώμασιν.λέγειν δʼ ἄμομφον ὄντα τοὺς πέλας κακῶςπρόσω δικαίων ἠδʼ ἀποστατεῖ θέμις.Χορόςπεύσῃ τὰ πάντα συντόμως, Διὸς κόρη.ἡμεῖς γάρ ἐσμεν Νυκτὸς αἰανῆ τέκνα.Ἀραὶ δʼ ἐν οἴκοις γῆς ὑπαὶ κεκλήμεθα.Ἀθηνᾶγένος μὲν οἶδα κληδόνας τʼ ἐπωνύμους.