καὶ ζῶν με δαίσεις οὐδὲ πρὸς βωμῷ σφαγείς·ὕμνον δʼ ἀκούσῃ τόνδε δέσμιον σέθεν.Χορόςἄγε δὴ καὶ χορὸν ἅψωμεν, ἐπεὶμοῦσαν στυγερὰνἀποφαίνεσθαι δεδόκηκεν,λέξαι τε λάχη τὰ κατʼ ἀνθρώπουςὡς ἐπινωμᾷ στάσις ἁμά.εὐθυδίκαιοι δʼ οἰόμεθʼ εἶναι·τὸν μὲν καθαρὰς χεῖρας προνέμοντʼοὔτις ἐφέρπει μῆνις ἀφʼ ἡμῶν,ἀσινὴς δʼ αἰῶνα διοιχνεῖ·ὅστις δʼ ἀλιτὼν ὥσπερ ὅδʼ ἁνὴρχεῖρας φονίας ἐπικρύπτει,μάρτυρες ὀρθαὶ τοῖσι θανοῦσινπαραγιγνόμεναι πράκτορες αἵματοςαὐτῷ τελέως ἐφάνημεν.
Χορόςμᾶτερ ἅ μʼ ἔτικτες, ὦ μᾶτερΝύξ, ἀλαοῖσι καὶ δεδορκόσινποινάν, κλῦθʼ. ὁ Λατοῦς γὰρ ἶ-νίς μʼ ἄτιμον τίθησιν