ἐρυθρὸν ἐκ μελέων πέλανον· ἀπὸ δὲ σοῦφεροίμαν βοσκὰν πώματος δυσπότου·καὶ ζῶντά σʼ ἰσχνάνασʼ ἀπάξομαι κάτω,ἀντίποινʼ ὡς τίνῃς ματροφόνου δύας.ὄψει δὲ κεἴ τις ἄλλος ἤλιτεν βροτῶνἢ θεὸν ἢ ξένοντινʼ ἀσεβῶν ἢ τοκέας φίλους,ἔχονθʼ ἕκαστον τῆς δίκης ἐπάξια.μέγας γὰρ Ἅιδης ἐστὶν εὔθυνος βροτῶνἔνερθε χθονός,δελτογράφῳ δὲ πάντʼ ἐπωπᾷ φρενί.Ὀρέστηςἐγὼ διδαχθεὶς ἐν κακοῖς ἐπίσταμαιπολλοὺς καθαρμούς, καὶ λέγειν ὅπου δίκησιγᾶν θʼ ὁμοίως· ἐν δὲ τῷδε πράγματιφωνεῖν ἐτάχθην πρὸς σοφοῦ διδασκάλου.βρίζει γὰρ αἷμα καὶ μαραίνεται χερός,μητροκτόνον μίασμα δʼ ἔκπλυτον πέλει·ποταίνιον γὰρ ὂν πρὸς ἑστίᾳ θεοῦΦοίβου καθαρμοῖς ἠλάθη χοιροκτόνοις.πολὺς δέ μοι γένοιτʼ ἂν ἐξ ἀρχῆς λόγος,