οὔτοι δόμοισι τοῖσδε χρίμπτεσθαι πρέπει·ἀλλʼ οὗ καρανιστῆρες ὀφθαλμωρύχοιδίκαι σφαγαί τε σπέρματός τʼ ἀποφθορᾷπαίδων κακοῦται χλοῦνις, ἠδʼ ἀκρωνία,λευσμός τε, καὶ μύζουσιν οἰκτισμὸν πολὺνὑπὸ ῥάχιν παγέντες. ἆρʼ ἀκούετεοἵας ἑορτῆς ἔστʼ ἀπόπτυστοι θεοῖςστέργηθρʼ ἔχουσαι; πᾶς δʼ ὑφηγεῖται τρόποςμορφῆς. λέοντος ἄντρον αἱματορρόφουοἰκεῖν τοιαύτας εἰκός, οὐ χρηστηρίοιςἐν τοῖσδε πλησίοισι τρίβεσθαι μύσος.χωρεῖτʼ ἄνευ βοτῆρος αἰπολούμεναι.ποίμνης τοιαύτης δʼ οὔτις εὐφιλὴς θεῶν.Χορόςἄναξ Ἄπολλον, ἀντάκουσον ἐν μέρει.αὐτὸς σὺ τούτων οὐ μεταίτιος πέλῃ,ἀλλʼ εἷς τὸ πᾶν ἔπραξας ὢν παναίτιος.Ἀπόλλωνπῶς δή; τοσοῦτο μῆκος ἔκτεινον λόγου.Χορόςἔχρησας ὥστε τὸν ξένον μητροκτονεῖν.Ἀπόλλωνἔχρησα ποινὰς τοῦ πατρὸς πρᾶξαι. τί μήν ;Χορόςκἄπειθʼ ὑπέστης αἵματος δέκτωρ νέου.