πῶς γάρ σ᾽ ἔθρεψεν ἐντός, ὦ μιαιφόνε,ζώνης; ἀπεύχι μητρὸς αἷμα φίλτατον;Ὀρέστηςἤδη σὺ μαρτύρησον. ἐξηγοῦ δέ μοι,Ἄπολλον, εἴ σφε σὺν δίκῃ κατέκτανον.δρᾶσαι γὰρ ὥσπερ ἐστὶν οὐκ ἀρνούμεθα:ἀλλ᾽ εἰ δικαίως εἴτε μὴ τῇ σῇ φρενὶδοκεῖ τόδ᾽ αἷμα, κρῖνον, ὡς τούτοις φράσω.Ἀπόλλωνλέξω πρὸς ὑμᾶς τόνδ᾽ Ἀθηναίας μέγανθεσμὸν δικαίως, μάντις ὢν δ᾽ὢν δ᾽ Canter: δ᾽ ὢν M οὐ ψεύσομαι.οὐπώποτ᾽ εἶπον μαντικοῖσιν ἐν θρόνοις,οὐκ ἀνδρός, οὐ γυναικός, οὐ πόλεως πέρι,ὃ μὴ κελεύσαικελεύσαι Hermann: κελεύσει M Ζεὺς Ὀλυμπίων πατήρ.τὸ μὲν δίκαιον τοῦθ᾽ ὅσον σθένει μαθεῖν,βουλῇβουλῇ Turnebus: βουλὴι (ut videtur) M πιφαύσκω δ᾽ ὔμμ᾽ὕμμ᾽ M ἐπισπέσθαι πατρός.ὅρκος γὰρ οὔτι Ζηνὸς ἰσχύει πλέον.ΧορόςΖεύς, ὡς λέγεις σύ, τόνδε χρησμὸν ὤπασε,φράζειν Ὀρέστῃ τῷδε, τὸντῷδε τὸν in rasura m πατρὸς φόνονπράξαντα μητρὸς μηδαμοῦ τιμὰς νέμειν;Ἀπόλλωνοὐ γάρ τι ταὐτὸν ἄνδρα γενναῖον θανεῖνδιοσδότοις σκήπτροισι τιμαλφούμενον,