Χορόςἰοὺ ἰοὺ πόπαξ. ἐπάθομεν, φίλαι,—ἦ πολλὰ δὴ παθοῦσα καὶ μάτην ἐγώ,—ἐπάθομεν πάθος δυσαχές, ὦ πόποι,ἄφερτον κακόν.ἐξ ἀρκύων πέπτωκεν οἴχεταί θ᾽θ᾽ Abresch: δ᾽ codd. ὁ θήρ—ὕπνῳ κρατηθεῖσ᾽ ἄγραν ὤλεσα.
Χορόςἰὼ παῖ Διός, ἐπίκλοπος πέλει,—νέος δὲ γραίας δαίμονας καθιππάσω,—τὸν ἱκέταν σέβων, ἄθεον ἄνδρα καὶτοκεῦσιν πικρόν,τὸν μητραλοίαν δ᾽ ἐξέκλεψας ὢν θεός.—τί τῶνδ᾽ ἐρεῖ τις δικαίως ἔχειν;
Χορόςἐμοὶ δ᾽ ὄνειδος ἐξ ὀνειράτων μολὸνἔτυψεν δίκαν διφρηλάτουμεσολαβεῖ κέντρῳὑπὸ φρένας, ὑπὸ λοβόν.—πάρεστι μαστίκτορος δαΐου δαμίουβαρὺ τὸ περίβαρυ κρύος ἔχειν.