πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον.Κλυταιμνήστραοἲ ʼγὼ τεκοῦσα τόνδʼ ὄφιν ἐθρεψάμην.Ὀρέστηςἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.Χορόςστένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν.ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισετλήμων Ὀρέστης, τοῦθʼ ὅμως αἱρούμεθα,ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.

Χορόςἔμολε μὲν δίκα Πριαμίδαις χρόνῳ,βαρύδικος ποινά·ἔμολε δʼ ἐς δόμον τὸν Ἀγαμέμνονοςδιπλοῦς λέων, διπλοῦς Ἄρης.ἔλασε δʼ ἐς τὸ πᾶνὁ πυθόχρηστος φυγὰςθεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος.

Χορόςἐπολολύξατʼ ὦ δεσποσύνων δόμωνἀναφυγᾶς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶςὑπαὶ δυοῖν μιαστόροιν,δυσοίμου τύχας.

Χορόςἔμολε δʼ ᾧ μέλει κρυπταδίου μάχας