πότερα λέγουσα παρὰ φίλης φίλῳ φέρεινγυναικὸς ἀνδρί, τῆς ἐμῆς μητρὸς πάρα;τῶνδʼ οὐ πάρεστι θάρσος, οὐδʼ ἔχω τί φῶ,χέουσα τόνδε πέλανον ἐν τύμβῳ πατρός.ἢ τοῦτο φάσκω τοὔπος, ὡς νόμος βροτοῖς,ἔσθλʼ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσιν τάδεστέφη, δόσιν γε τῶν κακῶν ἐπαξίαν;ἢ σῖγʼ ἀτίμως, ὥσπερ οὖν ἀπώλετοπατήρ, τάδʼ ἐκχέασα, γάποτον χύσιν,στείχω καθάρμαθʼ ὥς τις ἐκπέμψας πάλινδικοῦσα τεῦχος ἀστρόφοισιν ὄμμασιν;τῆσδʼ ἐστὲ βουλῆς, ὦ φίλαι, μεταίτιαι·κοινὸν γὰρ ἔχθος ἐν δόμοις νομίζομεν.μὴ κεύθετʼ ἔνδον καρδίας φόβῳ τινός.τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τʼ ἐλεύθερον μένεικαὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός.λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδʼ ἔχοις ὑπέρτερον.Χορόςαἰδουμένη σοι βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς