ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον,μόρον δʼ Ὀρέστου. καὶ τόδʼ ἀμφέρειν δόμοιςγένοιτʼ ἂν ἄχθος δειματοσταγὲς φόνῳτῷ πρόσθεν ἑλκαίνουσι καὶ δεδηγμένοις.πῶς ταῦτʼ ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω;ἢ πρὸς γυναικῶν δειματούμενοι λόγοιπεδάρσιοι θρῴσκουσι, θνῄσκοντες μάτην;τί τῶνδʼ ἂν εἴποις ὥστε δηλῶσαι φρενί;Χορόςἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένωνἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένοςὡς αὐτὸν αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.Αἴγισθοςἰδεῖν ἐλέγξαι τʼ αὖ θέλω τὸν ἄγγελον,εἴτʼ αὐτὸς ἦν θνῄσκοντος ἐγγύθεν παρών,εἴτʼ ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος λέγει μαθών.οὔτοι φρένʼ ἂν κλέψειεν ὠμματωμένην.

ΧορόςΖεῦ Ζεῦ, τί λέγω, πόθεν ἄρξωμαι