ἦ δὴ κλύων ἐκεῖνος εὐφρανεῖ νόον,εὖτʼ ἂν πύθηται μῦθον. ὦ τάλαινʼ ἐγώ·ὥς μοι τὰ μὲν παλαιὰ συγκεκραμέναἄλγη δύσοιστα τοῖσδʼ ἐν Ἀτρέως δόμοιςτυχόντʼ ἐμὴν ἤλγυνεν ἐν στέρνοις φρένα.ἀλλʼ οὔτι πω τοιόνδε πῆμʼ ἀνεσχόμην·