λόγους τίθησιν· εἶπε θαρσήσας ἀνὴρπρὸς ἄνδρα κἀσήμηνεν ἐμφανὲς τέκμαρ.Κλυταιμνήστραξένοι, λέγοιτʼ ἂν εἴ τι δεῖ· πάρεστι γὰρὁποῖά περ δόμοισι τοῖσδʼ ἐπεικότα,καὶ θερμὰ λουτρὰ καὶ πόνων θελκτηρίαστρωμνή, δικαίων τʼ ὀμμάτων παρουσία.εἰ δʼ ἄλλο πρᾶξαι δεῖ τι βουλιώτερον,ἀνδρῶν τόδʼ ἐστὶν ἔργον, οἷς κοινώσομενὈρέστηςξένος μέν εἰμι Δαυλιεὺς ἐκ Φωκέων·στείχοντα δʼ αὐτόφορτον οἰκείᾳ σαγῇεἰς Ἄργος, ὥσπερ δεῦρʼ ἀπεζύγην πόδα,ἀγνὼς πρὸς ἀγνῶτʼ εἶπε συμβαλὼν ἀνήρ,ἐξιστορήσας καὶ σαφηνίσας ὁδόν,Στροφίος ὁ Φωκεύς· πεύθομαι γὰρ ἐν λόγῳἐπείπερ ἄλλως, ὦ ξένʼ, εἰς Ἄργος κίεις,πρὸς τοὺς τεκόντας πανδίκως μεμνημένοςτεθνεῶτʼ Ὀρέστην εἰπέ, μηδαμῶς λάθῃ.εἴτʼ οὖν κομίζειν δόξα νικήσει φίλων,εἴτʼ οὖν μέτοικον, εἰς τὸ πᾶν ἀεὶ ξένον,θάπτειν, ἐφετμὰς τάσδε πόρθμευσον πάλιν.