λὰξ πέδοι πατούμενον, τὸ πᾶν Διὸςσέβας παρεκβάντος οὐ θεμιστῶς.
ΧορόςΔίκας δʼ ἐρείδεται πυθμήν·προχαλκεύει δʼ Αἶσα φασγανουργός·τέκνον δʼ ἐπεισφέρει δόμοισιναἱμάτων παλαιτέρων τίνειν μύσοςχρόνῳ κλυτὰ βυσσόφρων Ἐρινύς.
Ὀρέστηςπαῖ παῖ, θύρας ἄκουσον ἑρκείας κτύπον.τίς ἔνδον, ὦ παῖ, παῖ, μάλʼ αὖθις, ἐν δόμοις;τρίτον τόδʼ ἐκπέραμα δωμάτων καλῶ,εἴπερ φιλόξενʼ ἐστὶν Αἰγίσθου διαί.Οἰκέτηςεἶεν, ἀκούω· ποδαπὸς ὁ ξένος; πόθεν;Ὀρέστηςἄγγελλε τοῖσι κυρίοισι δωμάτων,πρὸς οὕσπερ ἥκω καὶ φέρω καινοὺς λόγους.τάχυνε δʼ, ὡς καὶ νυκτὸς ἅρμʼ ἐπείγεταισκοτεινόν, ὥρα δʼ ἐμπόρους καθιέναιἄγκυραν ἐν δόμοισι πανδόκοις ξένων.ἐξελθέτω τις δωμάτων τελεσφόροςγυνὴ τόπαρχος, ἄνδρα δʼ εὐπρεπέστερον·αἰδὼς γὰρ ἐν λεχθεῖσιν οὐκ ἐπαργέμους