ἔσται· πυθέσθαι δʼ οὐδέν ἐστʼ ἔξω δρόμου,πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγουμεθύστερον τιμῶσʼ ἀνήκεστον πάθος;θανόντι δʼ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάριςἐπέμπετʼ· οὐκ ἔχοιμʼ ἂν εἰκάσαι τόδε.τὰ δῶρα μείω δʼ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθʼ αἵματοςἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδʼ ἔχει λόγος.θέλοντι δʼ, εἴπερ οἶσθʼ, ἐμοὶ φράσον τάδε.Χορόςοἶδʼ, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τʼ ὀνειράτωνκαὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένηχοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.Ὀρέστηςἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστʼ ὀρθῶς φράσαι;Χορόςτεκεῖν δράκοντʼ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.Ὀρέστηςκαὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;Χορόςἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.