οἴκτιρε θῆλυν ἄρσενός θʼ ὁμοῦ γόνον,καὶ μὴ ʼξαλείψῃς σπέρμα Πελοπιδῶν τόδεοὕτω γὰρ οὐ τέθνηκας οὐδὲ περ θανών·παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κληδόνες σωτήριοιθανόντι· φελλοὶ δʼ ὣς ἄγουσι δίκτυον,τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου.ἄκουʼ, ὑπὲρ σοῦ τοιάδʼ ἔστʼ ὀδύρματα.αὐτὸς δὲ σῴζῃ τόνδε τιμήσας λόγον.Χορόςκαὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδʼ ἐτείνατον λόγον,τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.τὰ δʼ ἄλλʼ, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.Ὀρέστηςἔσται· πυθέσθαι δʼ οὐδέν ἐστʼ ἔξω δρόμου,πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγουμεθύστερον τιμῶσʼ ἀνήκεστον πάθος;θανόντι δʼ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάριςἐπέμπετʼ· οὐκ ἔχοιμʼ ἂν εἰκάσαι τόδε.τὰ δῶρα μείω δʼ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθʼ αἵματοςἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδʼ ἔχει λόγος.