μαι δʼ ἔπος τόδʼ ἐκβαλεῖν.τί γὰρ λύτρον πεσόντος αἵματος πέδοι;ἰὼ πάνοιζυς ἑστία,ἰὼ κατασκαφαὶ δόμων.ἀνήλιοι βροτοστυγεῖςδνόφοι καλύπτουσι δόμουςδεσποτῶν θανάτοισι.

Χορόςσέβας δʼ ἄμαχον ἀδάματον ἀπόλεμον τὸ πρὶνδιʼ ὤτων φρενός τεδαμίας περαῖνοννῦν ἀφίσταται. φοβεῖ-ται δέ τις. τὸ δʼ εὐτυχεῖν,τόδʼ ἐν βροτοῖς θεός τε καὶ θεοῦ πλέον.ῥοπὴ δʼ ἐπισκοπεῖ δίκαςταχεῖα τοὺς μὲν ἐν φάει,τὰ δʼ ἐν μεταιχμίῳ σκότου