οὐχ ἧσσον εὐδάκρυτά μοι λέγεις τάδε,εἰ τῆσδε χώρας μήποτε ψαύσει ποδί.Ἠλέκτρακἀμοὶ προσέστη καρδίας κλυδώνιονχολῆς, ἐπαίσθην δʼ ὡς διανταίῳ βέλει·ἐξ ὀμμάτων δὲ δίψιοι πίπτουσί μοισταγόνες ἄφρακτοι δυσχίμου πλημμυρίδος,πλόκαμον ἰδούσῃ τόνδε· πῶς γὰρ ἐλπίσωἀστῶν τινʼ ἄλλον τῆσδε δεσπόζειν φόβης;ἀλλʼ οὐδὲ μήν νιν ἡ κτανοῦσʼ ἐκείρατο,ἐμὴ δὲ μήτηρ, οὐδαμῶς ἐπώνυμονφρόνημα παισὶ δύσθεον πεπαμένη.ἐγὼ δʼ ὅπως μὲν ἄντικρυς τάδʼ αἰνέσω,εἶναι τόδʼ ἀγλάισμά μοι τοῦ φιλτάτουβροτῶν Ὀρέστου—σαίνομαι δʼ ὑπʼ ἐλπίδος.Ἠλέκτραφεῦ.εἴθʼ εἶχε φωνὴν εὔφρονʼ ἀγγέλου δίκην,ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ ʼκινυσσόμην,ἀλλʼ εὖ ʼσαφήνει τόνδʼ ἀποπτύσαι πλόκον,εἴπερ γʼ ἀπʼ ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος,ἢ ξυγγενὴς ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοὶ