φᾶρος τόδ᾽, ὡς ἔβαψεν Αἰγίσθου ξίφος.φόνου δὲ κηκὶς ξὺν χρόνῳ ξυμβάλλεται,πολλὰς βαφὰς φθείρουσα τοῦ ποικίλματος.νῦν αὐτὸν αἰνῶ, νῦν ἀποιμώζω παρών,πατροκτόνον θ᾽ ὕφασμα προσφωνῶν τόδε.ἀλγῶ μὲν ἔργα καὶ πάθος γένος τε πᾶν,