θάρσος εὐπειθὲς ἵ-ζει φρενὸς φίλον θρόνον;χρόνος δʼ ἐπὶ πρυμνησίων ξυνεμβολαῖςψαμμίʼ ἀκτᾶς παρή-μησεν, εὖθʼ ὑπʼ Ἴλιονὦρτο ναυβάτας στρατός.

Χορόςπεύθομαι δʼ ἀπʼ ὀμμάτωννόστον, αὐτόμαρτυς ὤν·τὸν δʼ ἄνευ λύρας ὅμως ὑμνῳδεῖθρῆνον Ἐρινύος αὐτοδίδακτος ἔσωθενθυμός, οὐ τὸ πᾶν ἔχωνἐλπίδος φίλον θράσος.σπλάγχνα δʼ οὔτοι ματᾴ-ζει πρὸς ἐνδίκοις φρεσὶντελεσφόροις δίναις κυκώμενον κέαρ.εὔχομαι δʼ ἐξ ἐμᾶςἐλπίδος ψύθη πεσεῖνἐς τὸ μὴ τελεσφόρον.

Χορόςμάλα γέ τοι τὸ μεγάλας ὑγιείαςἀκόρεστον τέρμα· νόσος γάρ