ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσινβαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.λέγω κατʼ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλωνκληδὼν ἀυτεῖ· καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖνθεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴβίον τελευτήσαντʼ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ.εἰ πάντα δʼ ὣς πράσσοιμʼ ἄν, εὐθαρσὴς ἐγώ.Κλυταιμήστρακαὶ μὴν τόδʼ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.