μηδʼ εἵμασι στρώσασʼ ἐπίφθονον πόροντίθει· θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών·ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσινβαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.λέγω κατʼ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλωνκληδὼν ἀυτεῖ· καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖνθεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴβίον τελευτήσαντʼ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ.εἰ πάντα δʼ ὣς πράσσοιμʼ ἄν, εὐθαρσὴς ἐγώ.Κλυταιμήστρακαὶ μὴν τόδʼ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.Ἀγαμέμνωνγνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντʼ ἐμέ.Κλυταιμήστραηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδʼ ἔρδειν τάδε.Ἀγαμέμνωνεἴπερ τις, εἰδώς γʼ εὖ τόδʼ ἐξεῖπον τέλος.Κλυταιμήστρατί δʼ ἂν δοκεῖ σοι Πρίαμος, εἰ τάδʼ ἤνυσεν;Ἀγαμέμνωνἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.Κλυταιμήστραμή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς ψόγον.Ἀγαμέμνωνφήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.Κλυταιμήστραὁ δʼ ἀφθόνητός γʼ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.Ἀγαμέμνωνοὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.