ἠνειχόμεσθα. νῦν δέ μοι, φίλον κάρα,ἔκβαινʼ ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶςτὸν σὸν πόδʼ, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα.δμῳαί, τί μέλλεθʼ, αἷς ἐπέσταλται τέλοςπέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν;εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόροςἐς δῶμʼ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη.τὰ δʼ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένηθήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα.