ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος·τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν.τοιοῖσδέ τοί νιν ἀξιῶ προσφθέγμασιν.φθόνος δʼ ἀπέστω· πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰἠνειχόμεσθα. νῦν δέ μοι, φίλον κάρα,ἔκβαινʼ ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶςτὸν σὸν πόδʼ, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα.δμῳαί, τί μέλλεθʼ, αἷς ἐπέσταλται τέλοςπέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν;εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόροςἐς δῶμʼ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη.τὰ δʼ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένηθήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα.ἈγαμέμνωνΛήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ·μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλʼ ἐναισίμωςαἰνεῖν, παρʼ ἄλλων χρὴ τόδʼ ἔρχεσθαι γέρας·καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκηνχαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί,