ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοιπηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδʼ ἔνι σταγών.ἐν ὀψικοίτοις δʼ ὄμμασιν βλάβας ἔχωτὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίαςἀτημελήτους αἰέν. ἐν δʼ ὀνείρασινλεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμηνῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθηὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσʼ ἀπενθήτῳ φρενὶ