μόνος δʼ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος·εἴτʼ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι λέγω.τὰ δʼ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺςκοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρειβουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχονὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον·ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνωςπειρασόμεσθα πῆμʼ ἀποστρέψαι νόσου.νῦν δʼ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίουςἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.νίκη δʼ ἐπείπερ ἕσπετʼ, ἐμπέδως μένοι.Κλυταιμήστραἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπουςλέξαι πρὸς ὑμᾶς· ἐν χρόνῳ δʼ ἀποφθίνειτὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάραμαθοῦσʼ, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίοντοσόνδʼ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπʼ Ἰλίῳ.