κάρτʼ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,οὐδʼ εὖ πραπίδων οἴακα νέμωνθράσος ἐκ θυσιῶνἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων.νῦν δʼ οὐκ ἀπʼ ἄκρας φρενὸς οὐδʼ ἀφίλωςεὔφρων πόνος εὖ τελέσασιν.γνώσῃ δὲ χρόνῳ διαπευθόμενοςτόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.Ἀγαμέμνωνπρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίουςδίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίουςνόστου δικαίων θʼ ὧν ἐπραξάμην πόλινΠριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶκλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορὰςἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπωςψήφους ἔθεντο· τῷ δʼ ἐναντίῳ κύτειἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.καπνῷ δʼ ἁλοῦσα νῦν ἔτʼ εὔσημος πόλις.ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνῄσκουσα δὲσποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.