μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας,σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δʼ οὐστένοντες, οὐ λαχόντες ἤματος μέρος;τὰ δʼ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος·εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηΐων πρὸς τείχεσιν·ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαιδρόσοι κατεψάκαζον, ἔμπεδον σίνοςἐσθημάτων, τιθέντες ἔνθηρον τρίχα.χειμῶνα δʼ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον,