ὡς πόλλʼ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μʼ ἀναστένεινΚῆρυξπόθεν τὸ δύσφρον τοῦτʼ ἐπῆν θυμῷ στύγος;Χορόςπάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω.Κῆρυξκαὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς;Χορόςὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις.Κῆρυξεὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δʼ ἐν πολλῷ χρόνῳτὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν,τὰ δʼ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶνἅπαντʼ ἀπήμων τὸν διʼ αἰῶνος χρόνον;