τόξοις ἰάπτων μηκέτʼ εἰς ἡμᾶς βέλη·ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθʼ ἀνάρσιος·νῦν δʼ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος,ἄναξ Ἄπολλον. τούς τʼ ἀγωνίους θεοὺςπάντας προσαυδῶ, τόν τʼ ἐμὸν τιμάορονἙρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας,ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλινστρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός.ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι,