παῖδες γερόντων οὐκέτʼ ἐξ ἐλευθέρουδέρης ἀποιμώζουσι φιλτάτων μόρον·τοὺς δʼ αὖτε νυκτίπλαγκτος ἐκ μάχης πόνοςνήστεις πρὸς ἀρίστοισιν ὧν ἔχει πόλιςτάσσει, πρὸς οὐδὲν ἐν μέρει τεκμήριον,ἀλλʼ ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον.ἐν δʼ αἰχμαλώτοις Τρωικοῖς οἰκήμασινναίουσιν ἤδη, τῶν ὑπαιθρίων πάγωνδρόσων τʼ ἀπαλλαγέντες, ὡς δʼ εὐδαίμονεςἀφύλακτον εὑδήσουσι πᾶσαν εὐφρόνην.εἰ δʼ εὖ σέβουσι τοὺς πολισσούχους θεοὺςτοὺς τῆς ἁλούσης γῆς θεῶν θʼ ἱδρύματα,οὔ τἂν ἑλόντες αὖθις ἀνθαλοῖεν ἄν.ἔρως δὲ μή τις πρότερον ἐμπίπτῃ στρατῷπορθεῖν ἃ μὴ χρή, κέρδεσιν νικωμένους.δεῖ γὰρ πρὸς οἴκους νοστίμου σωτηρίαςκάμψαι διαύλου θάτερον κῶλον πάλιν·θεοῖς δʼ ἀναμπλάκητος εἰ μόλοι στρατός,ἐγρηγορὸς τὸ πῆμα τῶν ὀλωλότωνγένοιτʼ ἄν, εἰ πρόσπαια μὴ τύχοι κακά.