φθογγὰς ἀκούειν ἔστι συμφορᾶς διπλῆς.οἱ μὲν γὰρ ἀμφὶ σώμασιν πεπτωκότεςἀνδρῶν κασιγνήτων τε καὶ φυταλμίωνπαῖδες γερόντων οὐκέτʼ ἐξ ἐλευθέρουδέρης ἀποιμώζουσι φιλτάτων μόρον·τοὺς δʼ αὖτε νυκτίπλαγκτος ἐκ μάχης πόνοςνήστεις πρὸς ἀρίστοισιν ὧν ἔχει πόλιςτάσσει, πρὸς οὐδὲν ἐν μέρει τεκμήριον,ἀλλʼ ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον.