φλέγουσαν· ἔστʼ ἔσκηψεν εὖτʼ ἀφίκετοἈραχναῖον αἶπος, ἀστυγείτονας σκοπάς·κἄπειτʼ Ἀτρειδῶν ἐς τόδε σκήπτει στέγοςφάος τόδʼ οὐκ ἄπαππον Ἰδαίου πυρός.τοιοίδε τοί μοι λαμπαδηφόρων νόμοι,ἄλλος παρʼ ἄλλου διαδοχαῖς πληρούμενοι·νικᾷ δʼ ὁ πρῶτος καὶ τελευταῖος δραμών.τέκμαρ τοιοῦτον σύμβολόν τέ σοι λέγωἀνδρὸς παραγγείλαντος ἐκ Τροίας ἐμοί.Χορόςθεοῖς μὲν αὖθις, ὦ γύναι, προσεύξομαι.λόγους δʼ ἀκοῦσαι τούσδε κἀποθαυμάσαιδιηνεκῶς θέλοιμʼ ἂν ὡς λέγοις πάλιν.ΚλυταιμήστραΤροίαν Ἀχαιοὶ τῇδʼ ἔχουσʼ ἐν ἡμέρᾳ.οἶμαι βοὴν ἄμεικτον ἐν πόλει πρέπειν.ὄξος τʼ ἄλειφά τʼ ἐγχέας ταὐτῷ κύτειδιχοστατοῦντʼ ἄν, οὐ φίλω, προσεννέποις.καὶ τῶν ἁλόντων καὶ κρατησάντων δίχαφθογγὰς ἀκούειν ἔστι συμφορᾶς διπλῆς.οἱ μὲν γὰρ ἀμφὶ σώμασιν πεπτωκότεςἀνδρῶν κασιγνήτων τε καὶ φυταλμίων