πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.ΚλυταιμήστραΤροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;Χορόςχαρά μʼ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.Κλυταιμήστραεὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.Χορόςτί γὰρ τὸ πιστόν; ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;Κλυταιμήστραἔστιν· τί δʼ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.Χορόςπότερα δʼ ὀνείρων φάσματʼ εὐπιθῆ σέβεις;Κλυταιμήστραοὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.Χορόςἀλλʼ ἦ σʼ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;Κλυταιμήστραπαιδὸς νέας ὣς κάρτʼ ἐμωμήσω φρένας.Χορόςποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις;Κλυταιμήστρατῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδʼ εὐφρόνης λέγω.Χορόςκαὶ τίς τόδʼ ἐξίκοιτʼ ἂν ἀγγέλων τάχος;ΚλυταιμήστραἭφαιστος Ἴδης λαμπρὸν ἐκπέμπων σέλας.φρυκτὸς δὲ φρυκτὸν δεῦρʼ ἀπʼ ἀγγάρου πυρὸςἔπεμπεν· Ἴδη μὲν πρὸς Ἑρμαῖον λέπαςΛήμνου· μέγαν δὲ πανὸν ἐκ νήσου τρίτονἈθῷον αἶπος Ζηνὸς ἐξεδέξατο,ὑπερτελής τε, πόντον ὥστε νωτίσαι,ἰσχὺς πορευτοῦ λαμπάδος πρὸς ἡδονὴν