ἐκ τῶν δὲ τοῦδε χρημάτων πειράσομαιἄρχειν πολιτῶν· τὸν δὲ μὴ πειθάνοραζεύξω βαρείαις οὔτι μοι σειραφόρονκριθῶντα πῶλον· ἀλλʼ ὁ δυσφιλὴς σκότῳλιμὸς ξύνοικος μαλθακόν σφʼ ἐπόψεται.Χορόςτί δὴ τὸν ἄνδρα τόνδʼ ἀπὸ ψυχῆς κακῆςοὐκ αὐτὸς ἠνάριζες, ἀλλά νιν γυνὴχώρας μίασμα καὶ θεῶν ἐγχωρίωνἔκτεινʼ;Ὀρέστης ἆρά που βλέπει φάος,