παναιτίου πανεργέτα·τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται;τί τῶνδʼ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;
Χορόςἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,πῶς σε δακρύσω;φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτʼ εἴπω;κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδʼἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.ὤμοι μοι κοίταν τάνδʼ ἀνελεύθερονδολίῳ μόρῳ δαμεὶς δάμαρτος
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ. Κλυταιμήστρααὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν;μηδʼ ἐπιλεχθῇςἈγαμεμνονίαν εἶναί μʼ ἄλοχον.φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦτοῦδʼ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρἈτρέως χαλεποῦ θοινατῆροςτόνδʼ ἀπέτεισεν,τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.
Χορόςὡς μὲν ἀναίτιος εἶ