παναιτίου πανεργέτα·τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται;τί τῶνδʼ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;
Χορόςἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,πῶς σε δακρύσω;φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτʼ εἴπω;κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδʼἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.ὤμοι μοι κοίταν τάνδʼ ἀνελεύθερον