τί κακόν, ὦ γύναι,χθονοτρεφὲς ἐδανὸν ἢ ποτὸνπασαμένα ῥυτᾶς ἐξ ἁλὸς ὀρόμενοντόδʼ ἐπέθου θύος, δημοθρόους τʼ ἀράς;ἀπέδικες ἀπέταμες· ἀπόπολις δʼ ἔσῃμῖσος ὄβριμον ἀστοῖς.Κλυταιμήστρανῦν μὲν δικάζεις ἐκ πόλεως φυγὴν ἐμοὶκαὶ μῖσος ἀστῶν δημόθρους τʼ ἔχειν ἀράς,οὐδὲν τότʼ ἀνδρὶ τῷδʼ ἐναντίον φέρων·ὃς οὐ προτιμῶν, ὡσπερεὶ βοτοῦ μόρον,μήλων φλεόντων εὐπόκοις νομεύμασιν,ἔθυσεν αὑτοῦ παῖδα, φιλτάτην ἐμοὶὠδῖνʼ, ἐπῳδὸν Θρῃκίων ἀημάτων.οὐ τοῦτον ἐκ γῆς τῆσδε χρῆν σʼ ἀνδρηλατεῖν,μιασμάτων ἄποινʼ; ἐπήκοος δʼ ἐμῶνἔργων δικαστὴς τραχὺς εἶ. λέγω δέ σοιτοιαῦτʼ ἀπειλεῖν, ὡς παρεσκευασμένηςἐκ τῶν ὁμοίων χειρὶ νικήσαντʼ ἐμοῦἄρχειν· ἐὰν δὲ τοὔμπαλιν κραίνῃ θεός,γνώσῃ διδαχθεὶς ὀψὲ γοῦν τὸ σωφρονεῖν.