—ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι,τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθʼ ὅπως.Κλυταιμήστραπολλῶν πάροιθεν καιρίως εἰρημένωντἀναντίʼ εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι.πῶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοιςδοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς ἀρκύστατʼ ἂνφράξειεν, ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος;ἐμοὶ δʼ ἀγὼν ὅδʼ οὐκ ἀφρόντιστος πάλαινείκης παλαιᾶς ἦλθε, σὺν χρόνῳ γε μήν·