οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳἄλλως· θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντʼ ἐμοῦ θάνῃ,ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντʼ ἀνδρὸς πέσῃ.ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δʼ ὡς θανουμένη.Χορόςὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου.Κασάνδραἅπαξ ἔτʼ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ θρῆνον θέλωἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίῳ δʼ ἐπεύχομαιπρὸς ὕστατον φῶς τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις