φεῦ φεῦ.Χορόςτί τοῦτʼ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.Κασάνδραφόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ,Χορόςκαί πῶς;τόδʼ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.Κασάνδραὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει,Χορόςοὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.Κασάνδραἀλλʼ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσʼ ἐμὴνἈγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.ἰὼ ξένοι,οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳἄλλως· θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντʼ ἐμοῦ θάνῃ,ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντʼ ἀνδρὸς πέσῃ.ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δʼ ὡς θανουμένη.Χορόςὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου.Κασάνδραἅπαξ ἔτʼ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ θρῆνον θέλωἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίῳ δʼ ἐπεύχομαιπρὸς ὕστατον φῶς τοῖς ἐμοῖς τιμαόροιςἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ,δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.