θύουσαν Ἅιδου μητέρʼ ἄσπονδόν τʼ Ἄρηφίλοις πνέουσαν; ὡς δʼ ἐπωλολύξατοἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ,δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.καὶ τῶνδʼ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ;τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μʼ ἐν τάχει παρὼνἄγαν γʼ ἀληθόμαντιν οἰκτίρας ἐρεῖς.Χορόςτὴν μὲν Θυέστου δαῖτα παιδείων κρεῶνξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μʼ ἔχει