αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.
Χορόςκεδνὸς δὲ στρατόμαντις ἰδὼν δύο λήμασι δισσοὺςἈτρεΐδας μαχίμους ἐδάη λαγοδαίταςπομπούς τʼ ἀρχάς·οὕτω δʼ εἶπε τερᾴζων·χρόνῳ μὲν ἀγρεῖ
Πριάμου πόλιν ἅδε κέλευθος,
πάντα δὲ πύργων
κτήνη πρόσθε τὰ δημιοπληθῆ
Μοῖρʼ ἀλαπάξει πρὸς τὸ βίαιον·
οἶον μή τις ἄγα θεόθεν κνεφά-
σῃ προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας
στρατωθέν.οἴκτῳ γὰρ ἐπί-
φθονος Ἄρτεμις ἁγνὰ
πτανοῖσιν κυσὶ πατρὸς
αὐτότοκον πρὸ λόχου μογερὰν πτάκα θυομένοισιν
στυγεῖ δὲ δεῖπνον αἰετῶν.
αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.
Χορόςτόσον περ εὔφρων, καλά,
δρόσοισι λεπτοῖς μαλερῶν λεόντων