μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματιτύπτει· πίτνει δʼ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει.δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.Χορόςοὐ κομπάσαιμʼ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκροςεἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτιςβροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶπολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸνφόβον φέρουσιν μαθεῖν.

Κασάνδραἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;Χορόςφρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-φὶ δʼ αὑτᾶς θροεῖςνόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθὰἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, ταλαίναις φρεσίνἼτυν Ἴτυν στένουσʼ ἀμφιθαλῆ κακοῖςἀηδὼν βίον.

Κασάνδραἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·