ἦ μαίνεταί γε καὶ κακῶν κλύει φρενῶν,ἥτις λιποῦσα μὲν πόλιν νεαίρετονἥκει, χαλινὸν δʼ οὐκ ἐπίσταται φέρειν,πρὶν αἱματηρὸν ἐξαφρίζεσθαι μένος.οὐ μὴν πλέω ῥίψασʼ ἀτιμασθήσομαι.Χορόςἐγὼ δʼ, ἐποικτίρω γάρ, οὐ θυμώσομαι.ἴθʼ, ὦ τάλαινα, τόνδʼ ἐρημώσασʼ ὄχον,εἴκουσʼ ἀνάγκῃ τῇδε καίνισον ζυγόν.
Κασάνδραὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.