σοί τοι λέγουσα παύεται σαφῆ λόγον.ἐντός δʼ ἂν οὖσα μορσίμων ἀγρευμάτωνπείθοιʼ ἄν, εἰ πείθοιʼ· ἀπειθοίης δʼ ἴσως.Κλυταιμήστραἀλλʼ εἴπερ ἐστι μὴ χελιδόνος δίκηνἀγνῶτα φωνὴν βάρβαρον κεκτημένη,ἔσω φρενῶν λέγουσα πείθω νιν λόγῳ.Χορόςἕπου. τὰ λῷστα τῶν παρεστώτων λέγει.πιθοῦ λιποῦσα τόνδʼ ἁμαξήρη θρόνον.Κλυταιμήστραοὔτοι θυραίᾳ τῇδʼ ἐμοὶ σχολὴ πάρατρίβειν· τὰ μὲν γὰρ ἑστίας μεσομφάλουἕστηκεν ἤδη μῆλα πρὸς σφαγὰς πάρος,ὡς οὔποτʼ ἐλπίσασι τήνδʼ ἕξειν χάριν.σὺ δʼ εἴ τι δράσεις τῶνδε, μὴ σχολὴν τίθει.εἰ δʼ ἀξυνήμων οὖσα μὴ δέχῃ λόγον,σὺ δʼ ἀντὶ φωνῆς φράζε καρβάνῳ χερί.Χορόςἑρμηνέως ἔοικεν ἡ ξένη τοροῦδεῖσθαι· τρόπος δὲ θηρὸς ὡς νεαιρέτου.Κλυταιμήστραἦ μαίνεταί γε καὶ κακῶν κλύει φρενῶν,ἥτις λιποῦσα μὲν πόλιν νεαίρετονἥκει, χαλινὸν δʼ οὐκ ἐπίσταται φέρειν,