εἶργε μὴ πλέον φέρειν,προφθάσασα καρδίαγλῶσσαν ἂν τάδʼ ἐξέχει.νῦν δʼ ὑπὸ σκότῳ βρέμειθυμαλγής τε καὶ οὐδὲν ἐπελπομέν-α ποτὲ καίριον ἐκτολυπεύσεινζωπυρουμένας φρενός.

Κλυταιμήστραεἴσω κομίζου καὶ σύ, Κασάνδραν λέγω,ἐπεί σʼ ἔθηκε Ζεὺς ἀμηνίτως δόμοις