Φύλαξθεοὺς μὲν αἰτῶ τῶνδʼ ἀπαλλαγὴν πόνωνφρουρᾶς ἐτείας μῆκος, ἣν κοιμώμενοςστέγαις Ἀτρειδῶν ἄγκαθεν, κυνὸς δίκην,ἄστρων κάτοιδα νυκτέρων ὁμήγυριν,καὶ τοὺς φέροντας χεῖμα καὶ θέρος βροτοῖςλαμπροὺς δυνάστας, ἐμπρέποντας αἰθέριἀστέρας, ὅταν φθίνωσιν, ἀντολάς τε τῶν.καὶ νῦν φυλάσσω λαμπάδος τό σύμβολον,αὐγὴν πυρὸς φέρουσαν ἐκ Τροίας φάτινἁλώσιμόν τε βάξιν· ὧδε γὰρ κρατεῖγυναικὸς ἀνδρόβουλον ἐλπίζον κέαρ.εὖτʼ ἂν δὲ νυκτίπλαγκτον ἔνδροσόν τʼ ἔχωεὐνὴν ὀνείροις οὐκ ἐπισκοπουμένηνἐμήν· φόβος γὰρ ἀνθʼ ὕπνου παραστατεῖ,τὸ μὴ βεβαίως βλέφαρα συμβαλεῖν ὕπνῳ·ὅταν δʼ ἀείδειν ἢ μινύρεσθαι δοκῶ,ὕπνου τόδʼ ἀντίμολπον ἐντέμνων ἄκος,κλαίω τότʼ οἴκου τοῦδε συμφορὰν στένωνοὐχ ὡς τὰ πρόσθʼ ἄριστα διαπονουμένου.