ὅμως δ᾽ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλινἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραιςθυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα.καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σέ μοισέ μοι Wieseler: σ᾽ ἐμοὶ codd. λέγειν;ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον.ὅπως δ᾽ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσινσπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι—τί γὰργυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν,ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦπύλας ἀνοῖξαι;—ταῦτ᾽ ἀπάγγειλον πόσει:ἥκειν ὅπως τάχιστ᾽ ἐράσμιον πόλει:γυναῖκα πιστὴν δ᾽ ἐν δόμοις εὕροι μολὼνοἵανπερ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύναἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν,καὶ τἄλλ᾽ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριονοὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου.οὐδ᾽ οἶδα τέρψιν οὐδ᾽ ἐπίψογον φάτινἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς.τοιόσδ᾽ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμωνKlytaemestrae dedit Hermann: Κη praefixit M