οὕτω τὸν αὑτοῦ θυμὸν ὁρμαίνει πεσών:κἀκφυσιῶν ὀξεῖαν αἵματος σφαγὴνβάλλει μ᾽ ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου,χαίρουσαν οὐδὲν ἧσσον ἢ διοσδότῳγάνειδιοσδότῳ γάνει Porson: Διὸς νότῳ γᾶν εἰ codd. σπορητὸς κάλυκος ἐν λοχεύμασιν.ὡς ὧδ᾽ ἐχόντων, πρέσβος Ἀργείων τόδε,χαίροιτ᾽ ἄν, εἰ χαίροιτ᾽, ἐγὼ δ᾽ ἐπεύχομαι.εἰ δ᾽ ἦν πρεπόντων ὥστ᾽ ἐπισπένδειν νεκρῷ,τῷδ᾽τῷδ᾽ Tyrwhitt: τάδ᾽ codd. ἂν δικαίως ἦν, ὑπερδίκως μὲν οὖν.τοσόνδετοσόνδε Blomfield: τοσῶνδε codd. κρατῆρ᾽ ἐν δόμοις κακῶν ὅδεπλήσας ἀραίων αὐτὸς ἐκπίνει μολών.Χορόςθαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος,ἥτις τοιόνδ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον.Κλυταιμήστραπειρᾶσθέ μου γυναικὸς ὡς ἀφράσμονος:ἐγὼ δ᾽ ἀτρέστῳ καρδίᾳ πρὸς εἰδόταςλέγω: σὺ δ᾽ αἰνεῖν εἴτε με ψέγειν θέλειςὅμοιον. οὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων, ἐμὸςπόσις, νεκρὸς δέ, τῆσδε δεξιᾶς χερὸςἔργον, δικαίας τέκτονος. τάδ᾽ ὧδ᾽ ἔχει.