θεοὺς μὲν αἰτῶ τῶνδ᾽ ἀπαλλαγὴν πόνων,φρουρᾶς ἐτείας μῆκος, ἣνἣν Fl V Fa: δ᾽ ἦν M κοιμώμενοςστέγαις Ἀτρειδῶν ἄγκαθεν, κυνὸς δίκην,ἄστρων κάτοιδα νυκτέρων ὁμήγυριν,καὶ τοὺς φέροντας χεῖμα καὶ θέρος βροτοῖςλαμπροὺς δυνάστας, ἐμπρέποντας αἰθέρι[ἀστέρας, ὅταν φθίνωσιν, ἀντολάς τε τῶν].seclusit Pauwκαὶ νῦν φυλάσσω λαμπάδος τό σύμβολον,αὐγὴν πυρὸς φέρουσαν ἐκ Τροίας φάτινἁλώσιμόν τε βάξιν: ὧδε γὰρ κρατεῖγυναικὸς ἀνδρόβουλον ἐλπίζον κέαρ.εὖτ᾽ ἂν δὲ νυκτίπλαγκτον ἔνδροσόν τ᾽ ἔχωεὐνὴν ὀνείροις οὐκ ἐπισκοπουμένηνἐμήν:ἐμήν suspectum: τί μήν: Hermann, sed vide 1231–2 φόβος γὰρ ἀνθ᾽ ὕπνουἀνθ᾽ ὕπνου] ἀντίνους Wecklein παραστατεῖ,τὸ μὴ βεβαίως βλέφαρα συμβαλεῖν ὕπνῳ:ὅταν δ᾽ ἀείδειν ἢ μινύρεσθαι δοκῶ,ὕπνου τόδ᾽ ἀντίμολπον ἐντέμνων ἄκος,κλαίω τότ᾽ οἴκου τοῦδε συμφορὰν στένωνοὐχ ὡς τὰ πρόσθ᾽ ἄριστα διαπονουμένου.fort. δεσποτουμένου Dübnerνῦν δ᾽ εὐτυχὴς γένοιτ᾽ ἀπαλλαγὴ πόνων