τόστονος, αὐτοπήμων,δαϊόφρων ~~δʼ·~~, οὐ φιλογαθής, ἐτύμωςδακρυχέων ἐκ φρενός, ἃκλαιομένας μου μινύθειτοῖνδε δυοῖν ἀνάκτοιν.

Χορόςπάρεστι δʼ εἰπεῖν ἐπʼ ἀθλίοισινὡς ἐρξάτην πολλὰ μὲν πολίτας,ξένων τε πάντων στίχαςπολυφθόρους ἐν δαΐ.δυσδαίμων σφιν ἁ τεκοῦσαπρὸ πασᾶν γυναικῶν ὁπόσαιτεκνογόνοι κέκληνται.παῖδα τὸν αὑτᾶς πόσιν αὑτᾷ θεμένατούσδʼ ἔτεχʼ, οἱ δʼ ὧδʼ ἐτελεύ-τασαν ὑπʼ ἀλλαλοφόνοιςχερσὶν ὁμοσπόροισιν.

Χορόςὁμόσποροι δῆτα καὶ πανώλεθροι,διατομαῖς οὐ φίλοις,ἔριδι μαινομένᾳ,νείκεος ἐν τελευτᾷ.